ในช่วงแห่ง ฤดูกาลอันหนาวเย็นกลับมาเยือนเช่นทุก ๆ ปี การเดิน ทางอันแสนไกลของนกอพยพนานาพันธุ์จากตอนเหนือบินลงใต้มายังไทยการ เดิน ทางอันแสนไกลของนกอพยพนานาพันธุ์หนีหนาวจากตอนเหนือบินลงมายังแผ่นดินตอนใต้ ที่มีสภาพอากาศอบอุ่นกว่า นักดูนกจากทั่วทุกสารทิศต่างรอคอยกับการมาเยือนเช่นนี้ ใครต่อใครคงวางแผนเดินทางไกลเพื่อไปดูนกที่ไหนสักแห่ง หรือหลาย ๆ แห่ง ผมก็เป็นอีกคนที่ในช่วงเวลานี้ออกเดินทางตระเวนดูนกไปมาหลายแห่งกระทั่งได้ มีโอกาสกลับมายังจังหวัดบ้านเกิดอย่างสุโขทัยอีกครั้ง....แต่ด้วยเวลาอัน จำกัด จึงต้องวางแผนไปหาที่ดูนกใกล้ ๆ และต้องออกไปแต่เช้าหวังเพื่อจะได้มีเวลาดูนกได้นานขึ้น เส้นทางที่คิดว่าดีที่สุดก็คงเป็นเส้นทางสายนกทุ่งนกน้ำที่มุ่งตรงไปสุโขทัย ตามทางหลวงหมายเลข ๑๒ เลี่ยงเมือง  ซึ่งมีทุ่งนา และบึงน้ำกระจายตัวอยู่มากมาย เช่น หนองน้ำจีน บึงใหญ่และจุดหมายของผมทุ่งทะลหลวง พื้นที่จัดการเพื่อเป็นแก้มลิงป้องกันน้ำท่วมตัวเมืองสุโขทัย ถึงแม้จะเตรียมการเป็น “สวน รุกขชาติทุ่งทะเลหลวง” แต่ยังไม่เห็นมีต้นไม้สักต้นที่พอคุ้มแดดคุ้มฝนได้ พื้นที่โดยรอบแวดล้อมด้วยต้นไมยราบยักษ์ที่ขึ้นกระจายรอบพื้นที่ บึงทะเลหลวงที่กว้างใหญ่ มีพื้นที่เกาะกลางปักป้าย “ สวนรุกขชาติทุ่งทะเลหลวง ” ไว้เรียบร้อยแล้ว มีคนงานมาปลูกต้นไม้ในพื้นที่ ๖ ถึง ๗ คน..... ในใจก็ยังคิดว่าเราจะมาดูอะไรกันเนี่ย ณ ที่แห่งนี้ แต่สวรรค์ก็ไม่ได้ใจร้ายต่อผมนักมีเหยี่ยวเคสเตรล มาเกาะบนตอไม้แห้งไกล ๆ ให้ดูตัวนึง ระบุได้ภายหลังว่าเป็นตัวเมีย เนื่องจากเหยี่ยวบินไปบินมาในพื้นที่เกาะกลางอยู่นานนับชั่วโมง จึงเป็นตัวผ่อนคลายอารมณ์ร้อนใต้ชายคาเล็ก ๆ บังแดดของผมได้ มีนกเด้าดินทุ่งเล็ก นกยอดหญ้าหัวดำและนกอุ้มบาตรสลับฉากมาให้ผมได้ดูแก้เหงา...

กระทั่งเมื่อได้จังหวะที่ สามารถเข้าใกล้เหยี่ยวเคสเตรลได้ ก็เลยขอถ่ายรูปเอาไว้ซะหน่อย แต่กลับต้องตกใจเมื่อเกือบไปเหยียบหัวนกตัวนึงเข้า นกที่นอนหมอบเงียบห่างจากผมไม่ถึง ๒ เมตร ยังดีที่มีกล้องสองตาไบนอคูล่าคล้องคออยู่ จึงหยิบมาส่องดู นกบินหนีออกไปอีกฝั่งบึงคล้อยหลังในใจคิดถึงนกแค่ตัวเดียวคือ นกเค้าแมวหูสั้น นกเค้าที่หากินในช่วงเวลากลางวัน เคยพบในพื้นที่ใกล้เคียงกันคือสนามบินสุโขทัยเมื่อหลายปีก่อน แต่ก็ยังพาลคิดไปถึงว่าอาจเป็น นกแสกทุ่งหญ้า แต่เมื่อดูแล้วขาไม่โผล่พ้นหาง ซึ่งก็ช่วยในการตัดสินใจตัดนกแสกทุ่งหญ้าออกไป ด้วย สถานภาพของนกที่ถือว่าหายากมากของประเทศและเป็นนกลึกลับสุด ๆ อีกตัวภาพถ่ายทุกภาพจึงมีความสำคัญสำหรับผมเป็นอย่างมากเพื่อยืนยันการพบ เห็นอีกครั้งของนกชนิดนี้ในไทยและสุโขทัยอีกครั้ง


นกเค้าหูสั้นตัวนี้พบวันที่ ๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๑ ครับ ช่วงเวลา ๑๐.๔๐ น.เป็นต้นไปกระทั่งใกล้เที่ยง นกมีทีท่าตกใจ เมื่อพบครั้งแรกจึงโผบินหนีออกไปในระยะไม่ ไกลนัก แล้วบินลงพื้นอีกฝั่ง เมื่อขับรถตามไปยังบริเวณดังกล่าวปรากฎว่า นกได้บินวนเวียนบนท้องฟ้าระดับไม่สูงนักก่อนจะวนกลับไปลงบนพื้นที่พบครั้ง แรก.....ซึ่งจากการสังเกตุพฤติกรรมเห็นว่านกไม่รู้สึกตื่นกลัวที่จะบินลับ หายไปแต่กลับบินหากินวนเวียน และทิ้งระยะห่างจากผม ในระยะปลอดภัย....กระทั่งเมื่อละสายตาไป นกก็ได้หายไป คาดว่าจะหลบอยู่ในพุ่มไมยราบยักษ์ใกล้เคียง .......เพราะ ไม่เห็นมีนกขนาดใหญ่บินขึ้นบนท้องฟ้า จากจุดดังกล่าว  จุด สังเกต ในการจำแนกชนิดนี้มีเด่น ๆ อยุ่ตรงใต้ปีกส่วนใหญ่จะเห็นได้ไม่ยากเพราะนกมักบินสูงเหนือหัวอยู่แล้ว ใต้วงปีกขาว แต่บริเวณข้อมือจะมีแถบดำ ๆ คล้ายวงพระจันทร์เห็นเด่นชัดมาก ขณะบินจะไม่เห็นขาโผล่ล้ำปลายหางออกมา ....

ไม่นานนี้ปฏิบัติการออกสำรวจ นกใน ตำนานตัวนี้ก็คงได้บังเกิดขึ้นเป็นแน่ และก็หวังว่าเขาจะมาพักค้างรมที่นี่ในทุก ๆ ปี หรือตลอดปีเฉกเช่น นกแสกทุ่งหญ้าแห่งเชียงราย....

 

 

ที่มา : -

ข่าวเมื่อ : 11 May 10 / 19:46

โดย : Manod Taengtum

ดูบทความทั้งหมด >>